Wenger Out

Regerend landskampioen Chelsea bivakkeert in de grijze middenmoot. Het Liverpool van de alom geprezen Jurgen Klopp bezet een teleurstellende achtste plaats. Ook het met geld smijtende Manchester City, waar ‘Pep’ Guardiola binnenkort de scepter zwaait, en recordkampioen Manchester United hebben minder punten dan Arsenal, de nummer drie van de Premier League. Champions League-voetbal lijkt gegarandeerd.

Een derde plaats in één van de zwaarste competities ter wereld is echter niet goed genoeg. We willen meer, veel meer! Hoe is het in godsnaam mogelijk dat voormalig degradatiekandidaat Leicester City kampioen wordt? En dat aartsrivaal Tottenham Hotspur, jarenlang in onze schaduw, tweede staat? Gefrusteerde ‘fans’ gaan tekeer op Twitter, schelden Wenger verrot op Facebook en YouTube en printen A4-papiertjes voor een protest in het stadion. Van een massaal tegengeluid was zaterdag echter geen sprake. Tegen laagvlieger Norwich City was zelfs even ‘One Arsene Wenger’ te horen.

Toegegeven, deze jaargang was geen doorslaand succes, met de bekernederlaag tegen promovendus Watford als absoluut dieptepunt. Ook het Champions League-avontuur kende weinig hoogtepunten, om over de League Cup-exit tegen Sheffield Wednesday maar te zwijgen. Maar is dat reden om Wenger om één lijn met moordenaars en dictators te plaatsen? Een kritische noot plaatsen is prima. De roep om verandering is ook niet verboden. Maar de hetze tegen de manager met drie landstitels en zes FA Cups op zijn palmares, slaat nergens op.

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

nl_NL
en_GB nl_NL