José Antonio Reyes, de Spaanse Invincible

Tottenham Hotspur verloor zaterdagavond van Liverpool in een oersaaie Champions League-finale in Madrid. Alle reden om de champagne te ontkurken, maar dat zou ongepast zijn geweest. Het is namelijk bij lange na niet het belangrijkste nieuws van zaterdag 1 juni 2019. José Antonio Reyes is eerder op de dag omgekomen bij een auto-ongeluk nabij Sevilla. De voormalig Arsenal-aanvaller was pas 35 jaar oud en laat een vrouw en drie kinderen achter. 

Reyes kwam in januari 2004 bij Arsenal terecht, het jaar van de ‘Invincibles’. Arséne Wenger had zeventien miljoen pond over voor de dan pas twintigjarige Spanjaard. Ik zag hem debuteren op 1 februari 2004, in de thuiswedstrijd tegen Manchester City. De miljoenenaankoop, die de cover van het programmaboekje sierde, loste na zeventig minuten spelen Dennis Bergkamp af en zag Thierry Henry korte tijd later een bal onbedaarlijk hard in de kruising rammen. Wij op de North Bank stonden op de banken en zagen Reyes en consorten een feestje vieren op het kletsnatte veld van Highbury. 

Reyes viert zijn prachtige treffer tegen Middlesbrough

De uit Spanje afkomstige aanvaller had goed naar Henry gekeken en kopieerde diens doelpunt twee weker later tegen Chelsea in de FA Cup, al was dit wel in de andere kruising. Even later maakte hij ook het winnende doelpunt, ondanks de vergeefse pogingen van John Terry om de bal uit het doel te houden. De verdediger slaagde daar niet in en kwam op een koddige manier in het net terecht, tot grote hilariteit van de Arsenal-supporters. Ook zijn treffer tegen Middlesbrough in augustus 2004 is onvergetelijk. Arsenal stond met 1-3 achter, waardoor de ‘unbeaten run’ in gevaar was. Er werd echter veerkracht getoond en mede door een prachtige uithaal van Reyes gaf het scorebord na 90 minuten 5-3 aan. 

Reyes werd met Arsenal ongeslagen kampioen en veroverde de FA Cup, ondanks zijn rode kaart in de finale tegen Manchester United in 2005. Ook kreeg hij als invaller speeltijd in de Champions League-finale tegen Barcelona een jaar later. Toch kon hij nooit helemaal aarden in Londen, onder meer door de taalbarrière en het natte Britse klimaat. En natuurlijk door de concurrentiestrijd met legendes Henry en Bergkamp. Het zijn allemaal onbelangrijke zaken geworden. Ik gaf ooit als dank voor de goede zorgen een uitshirt met Reyes achterop weg aan een door een Chelsea-fan gerunde kroeg in Mallorca. Ik zou zoveel jaar later willen dat ik dat shirt nog in mijn bezit had. RIP José Antonio and thanks for the memories. Forever Invincible.

Rian Rosendaal

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

nl_NL
en_GB nl_NL